Nauki przyrodnicze
MENU
STRONA GŁÓWNA
Przyroda polska
Zdjęcia natury
Fizyka teoretyczna
Biologia teoretyczna
Biochemia
Biologia molekularna
Ornitologia
Rośliny Polski
Botanika
Zoologia
Internetowe ZOO
Związki czynne roślin
Pierwiastki
chemiczne
Chemia nieorg.
Chemia organiczna
Ciekawostki
biologiczne
Ciekawostki
fizyczne
Ciekawostki
chemiczne
Ciekawe książki
Ciekawe strony www
Słownik

INFO
INFO O AUTORZE
KONTAKT

Do działu: BIOLOGIA MOLEKULARNA →

Reumatyzm

Reumatyzm to zbiorcza i nieco archaiczna nazwa szeregu chorób, których wspólną cechą jest występowanie stanu zapalnego w tkance łącznej, mającego przyczynę autoimmunologiczną (tkanka łączna organizmu zaatakowana przez jego własny układ odpornościowy).
Choroby reumatyczne możemy podzielić na klasyczne i na kolagenozy. Do tych pierwszych zaliczamy, powszechnie znane, reumatoidalne zapalenie stawów. Poza tym, należą tu jeszcze: zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, młodzieńcze zapalenie stawów i inne. Choroby te atakują przede wszystkim układ ruchu (stawy, ścięgna i więzadła).
Kolagenozy (np. toczeń rumieniowaty układowy, zapalenie wielomięśniowe lub guzkowe zapalenie tętnic) dotyczą przede wszystkim narządów jamy brzusznej, klatki piersiowej oraz układu nerwowego. Są chorobami o ostrzejszym przebiegu i gorszych rokowaniach.

Charakterystycznymi objawami dla większości chorób reumatycznych są: stan podgorączkowy, osłabienie, poczucie rozbicia i nocne poty. Zmiany w obrazie krwi to: podwyższone OB, wzrost stężenia białek ostrej fazy (CRP) i niedokrwistość. Dla kolagenoz charakterystyczna jest obecność przeciwciał jądrowych, skierowanych przeciwko DNA komórek.

W dalszej część artykułu skupimy się na najczęściej kojarzonej z reumatyzmem chorobie: reumatoidalnym zapaleniu stawów (RZS).
Choroba ta występuje z częstością 1-2% i stwierdza się ją 4 razy częściej u kobiet niż u mężczyzn. Jej charakterystycznymi objawami są:
  • obrzęk i ból stawów (najczęściej dłoni) i ich poranna sztywność
  • symetryczność zmian w stawach (takie same zmiany w lewej i prawej stronie ciała)
  • obecność we krwi czynnika reumatoidalnego RF (w 70% przypadków)
  • obecność pod skórą łokci i kolan guzków reumatoidalnych (w 20% przypadków)
Czasami z RZS sprzężone jest zapalenie osierdzia, opłucnej, spojówek, rogówki lub twardówki.

Pierwsza przyczyna RZS nie jest znana. Przypuszcza się, że choroba ta indukowana jest przez infekcję, połączoną z podatnością genetyczną, ale nie jest to pewne.
Często we krwi pojawiają się patologiczne przeciwciała przeciwko fragmentom własnej immunoglobuliny G (FcIgG). Są one tożsame z wymienionym już czynnikiem reumatoidalnym RF.

Leczenie RZS jest objawowe i nie jest w pełni skuteczne ze względu na nieznajomość przyczyn tego schorzenia. Aby spowolnić postęp RZS, chorym podaje się kortykosteroidy, sole złota i immunosupresory. Celem wyeliminowania przykrych dolegliwości (bóle stawów, ogólne rozbicie) stosuje się niesterydowe leki przeciwzapalne (np. kwas acetylosalicylowy, ibuprofen) i leki przeciwbólowe innych typów.
Niebagatelną rolę grają inne metody leczenia: krioterapia, elektroterapia, masaże i ćwiczenia ruchowe.

MACIEJ PANCZYKOWSKI

 Autor wortalu: Maciej Panczykowski, Copyright © 2003-2018 by Maciej Panczykowski